นักวิทยาศาสตร์ช่างสงสัยใช้กล้องวิดีโอความเร็วสูงบันทึกภาพเพื่อหาคำตอบจนพบว่าเวลาที่ตุ๊กแกหล่นลงพื้นมันใช้หางช่วย เหมือนกับเวลาที่มันกำลังจะหล่นจากเพดานก็จะรีบตวัดหางหาที่เกี่ยว

โรเบิร์ตฟุล นักชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย กล่าวว่า วันหนึ่ง นักวิจัยโครงการออกแบบหุ่นยนต์เลียนแบบตุ๊กแกมาหาแล้วบอกว่า หุ่นยนต์ต้องมีแท่งยื่นคล้ายหางของตุ๊กแกถึงจะเดินได้มั่นคงขึ้น เลยทำให้ฉุกใจคิดได้ว่า หางตุ๊กแกสำคัญกว่าที่นักชีววิทยาเคยคิดกัน ต่อมา ฟูล และเพื่อนร่วมทีม ดำเนินการทดลองเพื่อศึกษารูปแบบการใช้หางของตุ๊กแกยามที่มันลื่นหล่นจากผนัง

สิ่งแรกที่นักชีววิทยาสังเกตเห็นคือเวลาที่ตุ๊กแกปีนป่ายผนังมันจะยกหางขึ้นเสมอ เว้นแต่เวลาที่มันต้องการเกาะแน่นๆ ต่อมาพวกเขาลองกดหางมันแนบกับผนังเพื่อให้เท้าคู่หน้าของมันไถลจากพื้นผิวที่ลื่น

พอตุ๊กแกเริ่มหงายหลังจากผนังมันจะพยายามเลี้ยงตัวไม่ให้หล่นโดยใช้ส่วนปลายของหางกดลงคล้ายกับขาหยั่งรถจักรยาน แม้มันจะหงายหลังไปแล้วถึง 60 องศา แต่มันยังคงฝืนเลี้ยงตัวไม่ให้หล่นลงมาได้

เพื่อให้แน่ใจว่าตุ๊กแกใช้หางค้ำตัวไม่ให้หล่นได้จริงพวกเขาลองจับตุ๊กแกหางด้วนให้มาเกาะผนังลื่นเดียวกัน พบว่าตุ๊กแกหางด้วนหล่นลงพื้นบ่อยกว่าตุ๊กแกที่มีหาง

ต่อมาพวกเขาทดลองยากขึ้นมาอีกนิดโดยจับตุ๊กแกหงายตัวเกาะอยู่ใต้แผ่นกระดานที่ยึดไว้หลวมๆ คล้ายกับด้านหลังของใบไม้ พบว่าตุ๊กแกที่มีหางสามารถพลิกตัวเอาเท้าลงพื้นได้ถูกต้อง สังเกตได้ด้วยกล้องวิดีโอความเร็วสูงที่บันทึกภาพไว้ และเห็นชัดว่ามันกระดกหางควงเพื่อหมุนตัว จากนั้นมันเหยียดหางและขาออกคล้ายกับท่าเหินฟ้าเอาท้องลงเพื่อเลี้ยงตัวลงพื้น ตุ๊กแกทุกตัวใช้หางของพวกมันทำท่าเดียวกันนี้เวลาตกลงพื้น ส่วนตุ๊กแกที่ไม่มีหางไม่สามารถใช้ลูกเล่นแบบนี้ลงพื้นได้ทำให้มันหล่นลงพื้นด้วยท่าที่ดูไม่จืด

การทดลองดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าตุ๊กแกใช้เทคนิคเลี้ยงตัวลงพื้นต่างจากแมว ซึ่งใช้วิธีพลิกตัวเอาเท้าลงไม่เกี่ยวกับหาง แมวที่ไม่มีหางจึงเอาขาลงพื้นได้สวยงาม