หลาย ๆ คนคงนึกแปลกใจว่าเดี๋ยวนี้อะไร ๆ ก็นาโน แต่ก็ยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่ยังไม่รู้ว่า นาโนคืออะไร และนำมาใช้ทำอะไรได้บ้าง คำว่า นาโน (Nano) แปลว่าคนแคระในภาษากรีก ย่อมาจากคำว่า นาโนเมตร (Nanometre) ซึ่งหมายถึง สิบเก้าลบเก้าเมตร หรือ 1 ส่วนพันล้านของ 1 เมตรดังนั้น นาโนเทคโนโลยีจึงหมายถึง “เทคโนโลยีที่เกี่ยวกับการจัดการ การสร้างการสัง เคราะห์วัสดุ อุปกรณ์ และระบบต่าง ๆ ที่มีขนาดเล็ก อยู่ในช่วง 1-100 นาโนเมตร ด้วยความถูกต้องและแม่นยำ ซึ่งจุดมุ่งหมายสูงสุดของนาโนเทคโนโลยี คือ ความสามารถที่จะสร้างและจัดเรียงอนุภาคต่าง ๆ ได้ตามความต้องการ เพื่อสร้างสสาร หรือโครงสร้างของสารในแบบใหม่ ๆ ที่ส่งผลให้วัสดุ หรืออุปกรณ์ต่าง ๆ มีคุณสมบัติพิเศษขึ้นหรืออาจจะไม่เคยมีมาก่อน ทำให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ใช้สอยและเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจ
ด้วยเหตุนี้ทางคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จึงได้นำนวัตกรรมและเทคโนโลยีดังกล่าวมาผสมผสานกับเทรนด์แฟชั่น เพื่อตอบสนองความต้องการในอนาคต โดยได้รับเกียรติจากผู้เชี่ยวชาญอย่าง อาจารย์ Milena Reichel จาก Bremen University ซึ่งได้นำเทค โนโลยีเส้นด้ายนำสายไฟ (Conductive Yarn) มาสาธิตร่วมกับการสอนเชิงปฏิบัติการ โดยนำเส้นด้ายนำสายไฟที่มีส่วนประกอบธาตุโลหะผสมอยู่ในระดับโมเลกุล มีลักษณะคล้ายเส้นด้ายธรรมดาแต่สามารถนำไฟฟ้าได้ ซึ่งการเดินสายไฟจะต้องทำในลักษณะคล้ายการเย็บผ้าที่จะต้องเดินเส้นด้ายขั้วบวก และขั้วลบ
อาจารย์ Milena ได้สาธิตถึงตัวอย่างการประยุกต์เส้นด้ายนี้กับการนำไปใช้ เช่น ทำเสื้อผ้าที่พลิ้วได้โดยใช้ไฟฟ้าเป็นตัวกระตุ้น การแปลอักษรโดยใช้ LED บนเสื้อ เป็นต้น ซึ่งนักศึกษาปริญญาโทก็ได้นำนวัตกรรมนี้มาสร้างสรรค์เป็นผลงานการออกแบบสองชิ้นคือ กระเป๋าถืออัจฉริยะ และตุ๊กตาหมีอารมณ์ดี
กระเป๋าถืออัจฉริยะเป็นผลงานการออกแบบของ สุภัคศรี เวศวิบูลย์ กระเป๋าสำหรับผู้หญิงทันสมัยที่ขี้ลืม เหมาะสำหรับคนที่ลืมโทรศัพท์มือถือ บ่อย ๆ หรือกลัวการถูกล้วงกระเป๋า ซึ่งตัวข้างหน้ากระเป๋าจะมีหลอด LED ขนาดเล็กติดอยู่ เมื่อเปิดกระเป๋าไฟข้างหน้าก็จะกะพริบเพื่อบอกว่ากระเป๋าถูกเปิด อีกทั้งยังช่วยป้องกันแมวขโมยล้วงกระเป๋าได้ และภายในกระเป๋ายังมีหลอดไฟส่องสว่างช่วยในการค้นหาของ
นอกจากนี้ตัวกระเป๋ายังสามารถเตือนว่ามีโทรศัพท์มือถืออยู่ในกระเป๋าแล้วหรือยัง โดยการกะพริบของหลอดไฟรูปหัวใจด้านหน้าของกระเป๋า ซึ่งตัวกระเป๋าเย็บด้วยเส้นด้ายนำสายที่ต่อเข้ากับไมโครชิปขนาดเล็กและเซ็นเซอร์ ในอนาคตจะมีการพัฒนาถึงขั้นที่จะนำกระเป๋าไปซักทำความสะอาดได้
สำหรับตุ๊กตาหมีอารมณ์ดี ออกแบบโดย สิทธิพงศ์ เลขาจารกุล เป็นตุ๊กตาสำหรับเด็กที่กลัวความมืด งอแง ไม่ยอมนอน และอยากมีเพื่อนนอนตอนกลางคืน สามารถแปลความรู้สึกออกมาทางสายตา เมื่อปรบมือแต่ละครั้งหลอดไฟ LED ที่ลูกกะตาจะแปลอักษรตามความรู้สึก เช่น สนุก ร้องไห้ ยิ้ม กลไกของการประดิษฐ์คือ ใช้ผ้านำไฟฟ้าติดที่มือของหมี เมื่อมือหมีสัมผัสกันจะกลายเป็นสวิตช์นำไฟฟ้าไปเปิดปิดไฟ เด็ก ๆ สามารถที่จะเล่นได้โดยให้มือหมีประสานกัน และบริเวณหน้าอกของตุ๊กตาหมีจะมีสวิตช์รูปหัวใจที่สร้างจากเส้นด้ายนำสายไฟ เมื่อกดไฟจะทำให้ดวงตาวิ่งกะพริบไปเรื่อย ๆ สาว ๆ ที่ยังไม่มีแฟนก็สามารถกอดตุ๊กตาหมีตัวนี้ได้
ในอนาคตอาจ สามารถพัฒนาให้ใช้เส้นด้ายนำสายไฟกับเทคโนโลยีอื่น ๆ ได้ อาทิ จอภาพบนตัวเสื้อ แต่ทั้งนี้ยังคงต้องรอการพัฒนาเทคโนโลยีให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เช่น การป้องกัน อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ให้กันน้ำ เพื่อประโยชน์สำหรับอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม และอุตสาหกรรมอิเล็กทรอ นิกส์ในอนาคตอันใกล้นี้.
ข้อมูลจาก เดลินิวส์
