แม้ทุกวันนี้ สื่อ ให้ความสำคัญกับเนื้อหาที่เป็นสาระต่อเยาวชนมากขึ้น แต่ต้องยอมรับว่าสื่อก็เป็นธุรกิจประเภทหนึ่งที่ย่อมต้องมี นายทุน เป็นผู้สนับสนุน ทำให้เนื้อหาเกี่ยวกับการพัฒนาสังคมไม่ง่ายนัก เพื่อให้เท่าทันสื่อ และบอกเป็น นัย ว่า ถึงเวลาแล้วที่จะต้องมีการ ปฏิรูป เนื้อหาของสื่อเสียที โครงการสถาบันเด็กทำสื่อ คิดส์ สตอรี่ เพื่อการเรียนรู้ เท่าทัน และมีส่วนร่วม มูลนิธิกระจกเงา ร่วมกับโครงการซัมซุง ดิจิตัล โฮป 2006 จึงจัดโครงการอบรมปฏิบัติการเด็กทำสื่อ และเด็กเท่าทันสื่อ ให้เยาวชนทั่วประเทศ ซึ่งงานนี้มีเยาวชนน้ำดีกว่า 30 ชีวิต เข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ นอกเหนือจากการได้วิเคราะห์ถึงสถานการณ์สื่อในปัจจุบันแล้ว ยังมีกิจกรรมเวิร์กช็อปที่ให้เยาวชนได้ร่วมกันผลิตสื่อวิดีโอในเชิงสร้างสรรค์ ในรูปแบบ หนังสั้น ขนาด 2-5 นาที ทุกขั้นตอน ทั้งคิดประเด็น วางโครงเรื่อง เขียนสตอรี่บอร์ด ถ่ายทำ ตัดต่อกันเองจนเสร็จสรรพ
กลุ่ม 1 เสนอเรื่องมิลเรอร์ (Mirror) สะท้อนเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งในที่ทำงาน มีนิสัยเห็นแก่ตัวผ่านกระจกเงา กลุ่มที่ 2 เรื่อง บ้าน นำเสนอเรื่องราวของผู้ชาย 2 คนที่คนหนึ่งอยู่บ้าน อีกคนอยู่ที่ทำงาน ซึ่งมีความสุข และสามารถทำตามใจตัวเองได้ต่างกัน กลุ่มที่ 3 เสนอ Bus Stop เป็นเรื่องราวความรักที่เกิดด้วยความบังเอิญของชายหญิงและชายอีกคน กลุ่มที่ 4 เรื่อง จุดเริ่มต้นของ...? เรื่องราวการต่อสู้แย่งชิง ค้นหาบทบาทของตนเอง เพื่อให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีบนโลกใบนี้ และกลุ่มสุดท้ายเรื่อง เหรียญเดียว อธิบายสิ่งของบางสิ่ง ที่เรามองว่าไม่มีค่า แต่ในบางเวลา บางสถานการณ์ ก็อาจจะมีค่าสำหรับเรา อย่างเช่นเหรียญบาท ซึ่งผลงานของเด็กๆ ทั้งหมดจะนำเสนอผ่าน www.kidsstory.org
หลังจากที่สนุกสนานกับ หนังสั้น ฝีมือตัวเอง น.ส.อารีรัตน์ ลำเจียกมงคล นักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา บอกว่า กิจกรรมนี้ทำให้รู้วิธีการผลิตสื่อ และการทำงานร่วมกับผู้อื่น สำหรับหนังสั้น บ้าน (HOME) เสนอเรื่องราวที่ทำให้สังคมรู้ว่าเราเป็นคนเลือกสิ่งที่เราต้องการ
สื่อที่เป็นช่องทางเสนองานของเด็กๆ หรือของคนทั่วไปมีน้อยมาก ดังนั้นสื่ออินเตอร์เน็ตน่าจะเป็นอิสระจากการครอบงำของธุรกิจมากที่สุด คนทั่วไปสามารถเข้าถึง นำเสนอความคิดของตนเองได้ง่ายที่สุด แต่สื่ออินเตอร์เน็ตก็มีอันตรายต่อเด็กๆ อยู่มาก หากไม่เท่าทัน เพราะอินเตอร์เน็ตเป็นสื่อสาธารณะ ไม่สามารถควบคุม และตรวจสอบได้ทั้งหมด สำหรับสื่อที่ผลิตเพื่อสร้างสรรค์สังคมยังมีน้อย เพราะนายทุนไม่เห็นผลประโยชน์ของการทำสื่อที่ดี ทั้งนี้อยากให้นายทุนมีบทบาทในการคืนกำไรให้กับสังคมบ้าง
ด้าน น.ส.วรพร อรรถจิตติพันธ์ นักศึกษาชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยศิลปากร บอกว่าอยากให้ผู้ผลิตสื่อได้คำนึงถึงเนื้อหารายการที่อาจจะกลายเป็นเครื่องมือในการมอมเมาเยาวชนให้มาก และเสนอเรื่องราวที่มีประโยชน์ และเป็นเรื่องในชีวิตจริงมากกว่าเดิม
เสียงเด็กคงดังพอให้ผู้ใหญ่ได้ยิน
หน้า 35
ข้อมูลจาก มติชน
