นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน

อดีตผู้ว่าฯ กทม.

เมื่อเวลา 10.00 น. วันที่ 17 กันยายน ที่ศาลปกครองกลาง ถนนแจ้งวัฒนะ นายเฉลิมพงษ์ กลับดี หัวหน้าศูนย์ทนายความอาสา มูลนิธิเพื่อผู้บริโภค ในฐานะทนายความผู้รับมอบอำนาจจาก นายขวัญแก้ว วัชโรทัย รองเลขาธิการพระราชวัง นายแพทย์สงคราม ทรัพย์เจริญ แพทย์หลวงประจำพระองค์ อาจารย์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ท.ธีระ จริยะเวช ผู้จัดการอาคารชุดลาเมซองร่วมฤดี และประชาชนที่อยู่อาศัยในซอยร่วมฤดี รวม 24 คน ยื่นฟ้อง นายสุรเกียรติ์ ลิ้มเจริญ ผู้อำนวยการเขตปุทมวัน และ นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เรื่องละเลยต่อการปฏิบัติหน้าที่และปฏิบัติหน้าที่โดยล่าช้าและไม่ชอบด้วยกฎหมาย กรณีที่ออกเอกสารรับรองความกว้างของถนนซอยร่วมฤดี เกินกว่าความเป็นจริง และปล่อยให้มีการก่อสร้างอาคารสูงเกินกว่ากฎหมายกำหนด

ตามฟ้องระบุว่า เมื่อเดือนกันยายน 2548 บริษัท ลาภประทาน จำกัด แจ้งความประสงค์จะก่อสร้างอาคารสูง 18 ชั้น เพื่อใช้เป็นอาคารพาณิชย์และพักอาศัย และขอให้สำนักงานเขตปทุมวัน ตรวจสอบความกว้างของ ซอยร่วมฤดี ซึ่งปรากฏว่า เขตถนนมีความกว้าง 10 เมตร ผิวจราจรกว้าง 7.50 เมตร แล้วต่อมา บจก.ลาภประทาน ได้ยื่นหนังสือแจ้งความประสงค์สร้างอาคารบริเวณ ซอยร่วมฤดี แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน ต่อสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร โดยใช้หนังสือรับรองสำนักงานเขตปทุมวันเกี่ยวกับความกว้างถนนใน ซอยร่วมฤดี แต่ไม่ได้ยื่นคำขอรับอนุญาต ตาม มาตรา 39 พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 และเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2548 บริษัท ทับทิมทร จำกัด ได้ยื่นหนังสือต่อสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร เพื่อประสงค์ก่อสร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 24 ชั้น เพื่อใช้เป็นโรงแรม 76 ห้อง โดยไม่ได้ยื่นคำขอรับอนุญาตเช่นเดียวกัน แต่ใช้เพียงเอกสารรับรองเขต ซอยร่วมฤดี ที่ผู้ถูกฟ้องที่ 1 ออกให้ บจก.ลาภประทานเท่านั้น โดยผู้ถูกฟ้องที่ 2 ก็ได้ออกใบรับรองหนังสือแจ้งความประสงค์จะก่อสร้างอาคารโดยไม่ยื่นคำขอรับใบอนุญาต ให้กับ บจก.ลาภประทาน และทับทิมทร

ต่อมาเดือน กุมภาพันธ์ 2549 มีผู้ร้องเรียนว่า ซอยร่วมฤดี กว้างไม่ถึง 10 เมตรจึงขัดต่อกฎกระทรวง ฉบับที่ 33 พ.ศ.2535 ที่ออกตาม พ.ร.บ.ควบคุมอาคารฯ สำนักการโยธา จึงขอให้สำนักงานเขตปทุมวัน ตรวจสอบความกว้างของซอยและให้ดำเนินการรังวัดตรวจสอบซอยจากตำแหน่งที่ก่อสร้างไปจนถึงถนนเพลินจิต และ ถนนวิทยุ โดยประธานกรรมการอาคารชุดลาเมซองร่วมฤดี ผู้ฟ้องที่ 1 มีหนังสือร้องเรียน กรุงเทพมหานครและสำนักงานเขตปทุมวันเมื่อเดือน มีนาคม 2549 ให้วัดตรวจสอบ ซอยร่วมฤดี ซึ่งผลปรากฏว่า ซอยร่วมฤดี วัดเขตทางได้ 7.80-10.4. เมตร ส่วนผิวจราจรกว้าง 6.10-6.30 เมตร ส่วนซอยร่วมฤดี 2 วัดเขตทางได้ 6.35-7.10 เมตร ส่วนผิวจราจรกว้าง 6.35-7.10 เมตร ไม่มีทางเท้า ซึ่งข้อมูลดังกล่าวขัดกับหนังสือรับรองของสำนักงานเขตปทุมวันลงวันที่ 8 กันยาน 2548 ที่ระบุว่าตรวจสอบความกว้างซอยแล้วมีความกว้าง 10 เมตรและผิวจราจรกว้าง 7.50 เมตร อันเป็นการรับรองความกว้างถนนเกินกว่าความเป็นจริง โดยเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2549 สำนักการโยธาได้มีหนังสือแจ้งผู้ถูกฟ้องที่ 1 ให้ปฏิบัติตาม พ.ร.บ.ควบคุมอาคารฯ ด้วยการระงับการก่อสร้างหรือรื้อถอน แต่ผู้ถูกฟ้องที่ 1 ละเลยต่อหน้าที่ ไม่ยอมปฏิบัติตามที่สำนักการโยธา ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจอนุญาตการก่อสร้างอาคารสูงให้ปฏิบัติ จึงเป็นเหตุให้บริษัททั้งสองก่อสร้างต่อไป โดยบริษัททั้งสองยื่นคำร้องทักท้วงการก่อสร้างสำนักการโยธาต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ แต่ต่อมาคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์มีมติไม่รับพิจารณา ซึ่งหลังจากที่ผู้ถูกฟ้องที่ 2 รับทราบมติคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์แล้ว กลับไม่ดำเนินการให้ผู้ถูกฟ้องที่ 1 ดำเนินการระงับการก่อสร้างหรือรื้อถอน จึงเป็นการละเลยไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ

ผู้ฟ้องจึงขอให้ศาลปกครองออกไปเผชิญสืบตรวจสอบข้อเท็จจริงด้วยการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องทั้งสองในเรื่องข้อยุติเขตทาง ซอยร่วมฤดี และขอให้มีคำสั่งให้ผู้ถูกฟ้องทั้งสอง สั่งระงับหรือรื้อถอนการก่อสร้างในส่วนที่ผิดกฎหมายทั้งหมดภายในเวลาที่ศาลปกครองกำหนด

ทั้งนี้ ศาลรับคำฟ้องไว้เป็นคดีดำหมายเลข 1475/2551 เพื่อพิจารณาและมีคำสั่งต่อไป

ขณะที่ นายเฉลิมพงษ์ กลับดี ทนายความ กล่าวว่า การที่กรุงเทพมหานครอนุญาตให้ก่อสร้างอาคารสูงและมีขนาดใหญ่ บนถนนที่มีความกว้างไม่ถึง 10 เมตร เป็นการขัดกับกระทรวง ฉบับที่ 33 พ.ศ.2535 ที่ออกตาม พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 ซึ่งมีเจตนารมณ์เพื่อประโยชน์เกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย ป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และอำนวยความสะดวกแก่การจราจรจึงต้องออกกฎกระทรวงกำหนดความกว้างเขตทางสำหรับก่อสร้างอาคารสูงดังกล่าว ซึ่งหลังจากที่ทราบความจริง ประชาชนที่พักอาศัยในซอยร่วมฤดี ได้ทำเรื่องร้องเรียนไปที่กรุงเทพมหานครตั้งแต่ มีนาคม 2549 มาหลายครั้ง แต่กระบวนการชี้แจงหรือแก้ไขปัญหาจากกรุงเทพมหานครก็เป็นไปอย่างเชื่องช้า ไม่มีความคืบหน้าและยังปล่อยให้มีการก่อสร้างอาคารสูงเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดต่อไปเป็นเวลานานถึง 2 ปีครึ่ง ซึ่งจะทำให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของชุมชนในซอยร่วมฤดี และกระทบต่อสาธารณะประโยชน์ของประชาชนที่ต้องเสี่ยงภัยอันตรายทั้งด้านอัคคีภัย และการจราจรที่แออัดจนทำให้ประชาชนเกิดความไม่ปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน

ด้านนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน อดีตผู้ว่าฯ กทม. กล่าวว่า ยอมรับว่าที่ผ่านมามีการร้องเรียนจริง และขณะดำรงตำแหน่งผู้ว่าฯ กทม.ได้สั่งการให้ผู้อำนวยการเขตปทุมวันดำเนินการตรวจสอบ แต่ขณะนี้เมื่อมีการฟ้องร้องเป็นคดีแล้ว ต้องปล่อยให้มีการตรวจสอบตามกระบวนการต่อไป

ขณะที่ นายสุรเกียรติ ลิ้มเจริญ ผู้อำนวยการเขตปทุมวัน กล่าวว่า ปัญหาดังกล่าวมีความไม่ชัดเจนเกี่ยวกับความกว้างของซอย ซึ่งตามพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) ควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 กำหนดว่าซอยที่มีความกว้างไม่เกิน 10 เมตร ไม่สามารถสร้างอาคารสูงเกิน 23 เมตร ได้

"แต่หลักฐานจากแผนที่ระวางที่เขตมีระบุว่า ความกว้างของซอยมีขนาด 10 เมตร แต่เมื่อไปวัดจริงพบว่าบางช่วงของซอยมีขนาดไม่ถึง 10 เมตร จึงมีการยันกันไปมาระหว่างผู้ร้องและผู้สร้างอาคาร ขณะที่ กทม.ในฐานะคนกลางก็ต้องยึดตามหลักฐานที่มีอยู่ก่อน และขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างการพิสูจน์ว่าบางช่วงที่กว้างไม่ถึง 10 เมตร นั้น เป็นเพราะว่ามีการรุกล้ำหรือไม่" นายสุรเกียรติ กล่าวและว่า อย่างไรก็ตาม เขตได้ส่งเรื่องให้กรมที่ดินทำการตรวจสอบว่าซอยมีความกว้างเท่าใด และเพื่อให้ออกเป็นหนังสือสำคัญยืนยันชัดเจน เพื่อจะได้เป็นหลักฐานหาข้อยุติปัญหาดังกล่าว และเมื่อมีการฟ้องร้องไปที่ศาลปกครอง ก็เป็นเรื่องที่ดี จะได้พิสูจน์ข้อเท็จจริงทั้งหมด