กวีเวร กวีกรรม : พันธมิตรฯ เผด็จศึก (ตัวเอง) ??มุ่งยืนหยัดต่อสู้เพื่อหมู่มวลมิตร เคลื่อนไหวชิดหลายครั้งตั้งมั่นฝืน
ทนกรำฝนแดดแรงกล้าฝ่าวันคืน ยังสู้ยืนเรียกร้องสู้อธรรมมา
จนวันที่ยี่สิบหกยกกองศึก หมู่มวลคึกเข้ายึดไทยคู่ฟ้า
รุกล้ำเขตถึงสำนักกรมประชาฯ ไม่เลิกราเร่งรุนแรงแย่งยื้อยำ
พันธมิตรเป่าปรี๊ดเผด็จศึก แต่ลืมนึกเผลอระวังพลั้งถลำ
บุกฝ่าเข้าเอ็นบีทีทำลายซ้ำ ขาดชอบธรรมกรรมไม่พ้นตัวตนเอง
บูมเมอแรงขว้างไปแล้วย้อนกลับ ลืมตั้งรับปลิวติดหน้าปาถูกเผ็ง
เจ็บลึกร้ายป่าใส่ใครใช่ตัวเอง เจ็บใจเองจะทำเขาแล้วเข้าตัว
ต่อนี้ไปใครจะรู้ถึงตอนจบ อาจถึงรบราฆ่าฟันยันเด็ดหัว
หากไม่ถอยคนละก้าวหนาวน่ากลัว ไฟเผาทั่วทั้งแผ่นดินยินเสียงปืน
โดย ศรศิลป์ไม่กินกลอน