ในงานเทศกาลหนังสือเด็กฯ ที่ผ่านมา ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เด็กๆ ที่มาเดินเที่ยวงานหลายคนกำลังใช้ผ้าปิดตาเพื่อทดสอบหนังสือมีกลิ่น ซึ่งภายในยังบรรจุต้นหอม ดอกกระดังงา ฯลฯ ให้เด็กๆ จับต้องสัมผัสเพื่อเรียนรู้ลักษณะไปพร้อมกับกลิ่น โดยมีคำอธิบายเป็นตัวหนังสือและอักษรเบรล หนังสือดังกล่าวจัดทำขึ้นเพื่อเพื่อนๆ ผู้พิการทางสายตา

ครูแป๋ว ธนาพันธ์ เค้าสิม ครูผู้พิการทางสายตา วัย 42 ปี สอนวิชาภาษาไทยชั้นป.5-ป.6 โรงเรียนสอนคนตาบอด กรุงเทพฯ เล่าถึงสื่อที่ใช้สอนเด็กๆ ว่า หนังสือสำหรับสอนเด็กมี 3 แบบ เริ่มจาก 1.หนังสือเสียง ซึ่งจะได้ผู้ใหญ่ใจดีและอาสาสมัครมาอ่านให้ฟังและบันทึกเทปไว้ แต่เมื่อเก็บไว้นานๆ เสียงจะไม่ดี ปัจจุบันมีการบันทึกด้วยระบบเดซี่ซึ่งเก็บได้นานและง่ายในการหาหัวข้อย่อยต่างๆ 2.หนังสืออักษรเบรล ซึ่งถ้าจะเขียนตัวอักษรเบรลต้องใช้เครื่องมือในการเขียนตัวอักษร หรือใช้เครื่องพิมพ์เบรลเลอร์ที่ใช้พิมพ์หนังสือ มีหน้าตาคลายเครื่องพิมพ์ดีด แต่มีแป้นพิมพ์น้อยกว่า และ 3.หนังสือภาพนูนหรือหนังสือมีกลิ่น

ครูแป๋ว ซึ่งทำหน้าที่แม่พิมพ์มาถึง 17 ปี หนึ่งในทีมผลิตสื่อเล่าถึงแรงบันดาลใจในการทำงานว่า เราอยากสนับสนุนคนตาบอดให้เรียนรู้ในสิ่งที่ขาดไป เพราะสื่อที่คนตาบอดสามารถสัมผัสได้ด้วยตนเองบางครั้งเขาหาเองไม่ได้ ดังนั้น อะไรที่สะท้อนรูป รส กลิ่น เสียง จะเกิดการเรียนรู้ และด้วยขีดจำกัดที่ไม่เหมือนคนตาดีจึงผลิตหนังสือนี้ขึ้นมา โดยมีอาจารย์มารีนา วงศ์เงินยวง หัวหน้าโครงการทำหนังสือกลิ่นและเพื่อนครูทุกคนในโรงเรียนคอยช่วยเหลือ เริ่มผลิตได้ 5 เล่ม โดยมองว่าอันไหนคนตาบอดเข้าถึงยากก็จะทำก่อน เช่น หนังสือดอกทานตะวัน ต้นหอม ดอกกระดังงา ลูกกวาด หนังสือเล่มหนึ่งใช้เวลานานพอสมควร คนทำต้องมีความรู้เรื่องอักษรเบรลเพราะต้องเขียนประกอบคำบรรยาย ราคาจำหน่ายเล่มหนึ่ง 200-300 บาท เพราะใช้กระดาษแข็งและต้องคอยเติมกลิ่นของสื่อแต่ละชนิดลงไป ซึ่งจริงๆ แล้วหนังสือทุกประเภทเราต้องการหมด เพราะยังมีน้อยมากและไม่เพียงพอ ขณะเดียวกันเราก็ยังขาดงบประมาณในการทำเพราะยังไม่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ แต่ก็ได้รับความอนุ เคราะห์จากเอกชนเพื่อผลิตสื่อเป็นแบบอย่างให้กับโรงเรียนในต่างจังหวัด ส่วนจะผลิตเพิ่มหรือไม่ขึ้นอยู่กับงบประมาณ

ผู้สนใจร่วมสมทบทุนการผลิตหนังสือ ติดต่อ ที่โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพฯ โทร.0-2354-8368

หน้า 24