โดย สายสะพาย

ผู้ใช้นามว่า ชล ชวาล เขียนมาแสดงความเห็นเรื่อง ช้างตาย? ที่ศาลปกครอง มีรายละเอียดดังนี้

ผมอ่านคอลัมน์ ข้าราษฎร ของผู้ใช้นามปากกาว่า สายสะพาย เป็นประจำ ต้องขอชมว่า เขียนได้ดี มีเหตุมีผล แม้บางครั้งจะมีอคติต่อข้าราชการ ตามประสานักเขียนที่ไม่เคยทำงานในระบบราชการอยู่บ้าง

แต่คอลัมน์ ข้าราษฎร ในวันที่ 8 กรกฎาคม เรื่อง ช้างตาย? ที่ศาลปกครอง ทำให้ผมประหลาดใจ และไม่อยากเชื่อว่า นายสายสะพายจะนำเรื่องหยุมหยิม และไม่เป็นเรื่อง มาเขียนเป็นบทความ ตำหนิสำนักงานศาลปกครองกรณีที่ไม่ตัดข้อเขียนของตน เสนอตุลาการผู้บริหารศาล

การที่สำนักงานศาลปกครองจะตัดข่าว หรือบทความที่เกี่ยวกับศาลปกครองหรือศาลอื่นหรือไม่ ไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญที่นายสายสะพายจะต้องแสดงอาการเดือดร้อน เพราะประเด็นดังกล่าวเป็นเรื่องภายใน ไม่เกี่ยวกับผลประโยชน์ของสาธารณชนแต่อย่างใด

หรือว่า นายสายสะพาย เริ่มรู้สึกว่า ตัวเองยิ่งใหญ่ ศาลหรือตุลาการหรือผู้อ่านต้องอ่านและให้ความสำคัญกับข้อเขียนของตนเอง!

นายสายสะพาย รู้ได้อย่างไรว่า สำนักงานศาลปกครองไม่ตัดข้อเขียนดังกล่าว นายสายสะพายคงมีสายลับระดับสูงอยู่ในศาลปกครองกระมัง จึงรู้เส้นสายในศาลปกครองดีจัง

เดิมผมอ่านบทความของนายสายสะพาย เรื่องการแทรกแซงตุลาการ กับเรื่องมโนธรรมของตุลาการ ก็รู้สึกเฉยๆ เพราะเป็นความคิดเห็นที่สอดคล้องกับสังคม ที่มีต่อสถาบันตุลาการที่ต้องการให้ศาลอิสระ

แต่เมื่อย้อนกลับไปอ่านอีกครั้ง จึงรู้สึกสะดุดใจ เพราะในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา มีแต่ศาลปกครองเท่านั้น ที่พิจารณาคดี ชนิดข้ามวันข้ามคืน (ตามข้อเขียนของนายสายสะพาย) กรณีปราสาทเขาพระวิหาร

สิ่งที่ผมสงสัย คือ นายสายสะพาย รู้ได้อย่างไรว่า การพิจารณาคดีนั้นมีการบีบบังคับจากผู้มีอำนาจ ให้ตุลาการทำคำสั่งหรือคำตัดสินชนิดข้ามวันข้ามคืนตามความต้องการของตนเอง

ผมอยากให้คู่กรณีที่นายสายสะพายกล่าวถึงคือ ตุลาการที่ถูกบังคับให้ทำคดีนี้ กับอธิบดีศาลปกครองกลางหรือตุลาการหัวคณะ ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของตุลาการผู้ทำคดี ออกมาชี้แจงว่าท่านถูกบีบ หรือใช้อำนาจบีบ จริงหรือไม่

ผมเชื่อว่า ตุลาการศาลปกครอง ซึ่งกระทำหน้าที่ในนามพระปรมาภิไธย ต่างมีศักดิ์ศรี รักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติ เพราะได้ตัดสินคดีที่เป็นประโยชน์ของสาธารณชน ถูกต้องมาโดยตลอด

เมื่อมีคดีที่เกี่ยวข้องกับสาธารณประโยชน์ และประโยชน์ส่วนรวม เขาก็ต้องพิจารณาอย่างรวดเร็ว เพราะความรวดเร็วคือ ความยุติธรรมคงไม่ต้องให้ใครมาสั่ง

ผมเข้าใจว่า นายสายสะพาย คงเรียนมาทางกฎหมาย จึงอ้างกฎหมายได้คล่องก็ดี เพราะหากคนหนังสือพิมพ์มีความรู้ทางกฎหมายดี ก็จะช่วยแนะนำให้ผู้อ่านเข้าใจกฎหมายได้กว้างขึ้น

เพียงแต่ว่าความรู้นั้น ต้องใช้เพื่อประโยชน์ส่วนรวม และมีจริยธรรมของสภาหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกำกับไว้ด้วย

ชล ชวาล

หน้า 22