ฝ่ายโจทก์มีมารดา อายุ 38 ปี เบิกความว่า พบจำเลยเมื่อ 13 ปีก่อน ขณะเป็นพนักงานต้อนรับอยู่ร้านระฆังเงินระฆังทอง ย่านพัฒน์พงษ์ กระทั่งรักชอบแต่งงานกัน มีบุตรสาว 1 คน คือผู้เสียหาย ต่อมาหย่าร้าง ตนย้ายบุตรสาวไปเรียน จ.สระแก้ว เพราะทำงานอยู่บ่อนกาสิโน ประเทศกัมพูชา ก่อนเกิดเหตุบุตรสาวเข้า กทม.มาหาและพักกับจำเลย และถูกละเมิดทางเพศ ภายหลังบุตรสาวเล่าให้ฟังถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงแจ้ง สน.ประเวศ จับกุมดำเนินคดี

จำเลยปฏิเสธต่อสู้คดีว่า ไม่ได้กระทำผิดตามฟ้อง เพราะหลังแต่งงานใหม่ก็เลี้ยงดูผู้เสียหายโดยส่งเรียนต่อที่สหรัฐแต่ผู้เสียหายดื้อ ชอบทำตัวเป็นสาวเกินวัยและมักพูดโกหกเสมอ ศาลพิเคราะห์คำเบิกความ และพยานทั้งสองฝ่ายเห็นว่า หลังเกิดเหตุใหม่ๆ ผู้เสียหายเล่าเรื่องให้ครูประจำชั้นฟัง แม้การตรวจร่างกายจะไม่พบเชื้ออสุจิ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่เคยถูกกระทำชำเรา จำเลยอ้างว่าผู้เสียหายชอบแต่งตัวเป็นสาวและโกหกเป็นคำกล่าวอ้างลอยๆ ไม่มีน้ำหนัก น่าเชื่อว่าจำเลยประพฤติตัวไม่เหมาะสมทางเพศกับผู้เสียหายโดยข่มขืนกระทำชำเราและอนาจารจริง พิพากษาจำคุก 50 ปี

หน้า 12

หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้วครั้ง