แพ้ให้เป็น เย็นให้ได้...เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ถ้าอัตตาสูง หรือกิเลสแรง

อุดมคติประชาธิปไตย เป็นไปไม่ได้เลย ถ้านักการเมืองและพรรคการเมืองควบคุมอัตตากับกิเลสไม่ได้

ระหว่างนั่งฟังคำพิพากษาศาลรัฐธรรมนูญคดียุบพรรคการเมือง ผมอ่านหนังสือชื่อ ป่วย 3 เดือน เกิดสมุดเล่มนี้ มกรา-กุมภา-มีนา 35 ของท่านพุทธทาสภิกขุ ไปพลาง

อิ่มใจครับ !

จึงรีบคัดและตัดต่อบางส่วนจากบันทึกของท่านพุทธทาสภิกขุมาให้อ่าน

ทั้งหมดนี้เป็นบันทึกของท่านพุทธทาสนะครับ

อุดมคติ มีมากมายหลายกระแส จนตีกันยุ่ง เพราะมันไม่เป็นอุดมคตินั่นเอง

อุดมคติเท่ากับทางไปอันอุดม !

ทางวัตถุก็มี ทางจิตก็มี ทางระหว่างกลางที่มิใช่วัตถุและจิตก็มี คือทางว่างจากวัตถุและจิต ดูให้ดี ให้เป็นอุดมคติสมชื่อ

อุดมคติว่างจากอัตตาเป็นยอดอุดมคติ

อุดมคติที่สมบูรณ์ ต้องเป็นไปเพื่อเกื้อกูลทั้ง 2 ฝ่าย คือตัวเองและผู้อื่น หรือบวกเข้าเป็นตัวเดียวกันเสีย พอไม่มีการเห็นแก่ตัว มันก็รวมเป็นตัวเดียวกันโดยอัตโนมัติ

ดังนั้น ยอดอุดมคติก็คือ ไม่เห็นแก่ตัว อันมาจากการเห็นอนัตตาของธรรมชาติ

อุดมคติทางการเมือง ไม่อาจก้าวพ้นไปจากเรื่องทางวัตถุเพราะมันเนื่องกับสังคมและเศรษฐกิจเสียจนแน่นแฟ้น เมื่อขาดเรื่องทางจิตใจเสียแล้ว ความเห็นแก่ตัวก็ครอบงำเอาอย่างเต็มที่ คนไม่คิดแก้ปัญหานี้ในทางจิตใจ

การเมือง เรื่องไม่ต้องใช้อาชญาและกลโกง

แต่ใช้สติปัญญาอันบริสุทธิ์ มีรากฐานอยู่ที่บรมธรรม คือ ความไม่เห็นแก่ตัวและส่งเสริมการมีนิพพาน คือความสงบเย็นและเป็นประโยชน์ได้ในที่สุด

ทำไมจะต้องมากลายเป็นเรื่องสกปรก

ดังนั้น ขอนิยามว่า การเมือง เรื่องการจัดให้สังคมสงบสุขโดยมิใช้อาชญา

ประชาธิปไตย เพื่อลดหรือป้องกันความเห็นแก่ตัว ถ้าเห็นแก่ตัวก็มีแต่ ประชาธิปตาย โดยไม่รู้สึกตัว ความไม่เห็นแก่ตัวจึงเป็นรากฐานของประชาธิปไตย

ประชาธิปไตยแท้จึงมีแต่ความไม่เห็นแก่ตัว ซึ่งเป็นของมีได้ยากสำหรับปุถุชนสมัยนี้ที่บูชาวัตถุ

ทั้งหมดนี้คือ ธรรม จากท่านพุทธทาส

ถ้านักการเมืองมี ธรรม จะทำให้แพ้เป็น-เย็นได้ !?!!

หน้า 12

หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้วครั้ง