ตามโจทก์บรรยายความผิดว่า เมื่อวันที่ 6ย  กุมภาพันธ์ 2549 ระหว่างเวลา 19.00-22.00 น. จำเลยทั้งสี่กับพวกที่ยังไม่ได้ฟ้อง ร่วมกันกระทำความผิดกฎหมาย เมื่อจำเลยที่ 1 หัวหน้าชุดปฏิบัติการสืบสวนปราบปรามผู้มีอิทธิพลที่กระทำความผิดเกี่ยวกับสถานบริการและอบายมุข ได้สั่งการใช้ให้จำเลยที่ 2-4ย  บุกรุกเข้าไปตรวจค้นบ้านเลขที่ 487/53 ซอยวัฒนศิลป์ ถนนราชปรารภ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพฯ อันเป็นที่พักของโจทก์ในเวลากลางคืนโดยไม่มีอำนาจเข้าตรวจค้นได้ อันเป็นการปฏิบัติหน้าที่หรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เพื่อกลั่นแกล้งให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์

โดยจำเลยที่ 2-4 ร่วมกันบุกรุก ปีนรั้วประตูบ้านจนเสียหาย ทำให้เสียทรัพย์ ทั้งที่คนดูแลบ้านของโจทก์ได้ห้ามปรามไม่ไห้ปีนรั้วเข้าบริเวณบ้านย  แต่จำเลยที่ 2-4 อ้างว่าเป็นตำรวจไม่ยอมแสดงบัตร และไม่แสดงหมายค้น

ศาลพิเคราะห์ แล้วเห็นว่า โจทก์มีพยานหลายปากที่เบิกความสอดคล้องและสมเหตุสมผล เห็นว่าจำเลยที่ 2-4 ร่วมกันกระทำผิดตามที่โจทก์ฟ้อง มีปัญหาต้องวินิจฉัยต่อไปว่า จำเลยที่ 1 เป็นผู้ใช้ให้ จำเลยที่ 2-4 กระทำผิดหรือไม่ นอกจากนี้ยังเป็นที่น่าสงสัยว่าจำเลยที่ 1 ร่วมรู้เห็นในการกระทำความผิดของจำเลยที่ 2-4 ศาลจึงยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยที่ 1

พิพากษาว่า จำเลยที่ 2-4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ฐานเป็นเจ้าพนักงานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด หรือปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต อันเป็นบทลงโทษหนักสุด ให้ลงโทษจำคุก จำเลยที่ 2-4 คนละ 3 ปี ปรับ 3,000 บาท โดยโทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี ส่วนจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้อง

ภายหลังศาลมีคำพิพากษาจำคุก และจำเลยที่ 2-4 ได้ชำระค่าปรับแล้ว พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ กล่าวว่า คำพิพากษาขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของศาล ทั้งนี้คงต้องยื่นอุทธรณ์ไปตามกระบวนการของกฎหมาย เพราะเห็นว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ไปตรวจค้นมีหมายค้นจากศาลแขวงดุสิต สามารถตรวจค้นได้ตั้งแต่ช่วงบ่ายจนเสร็จสิ้นการตรวจค้น ซึ่งในวันเกิดเหตุตนไม่ได้ร่วมตรวจค้น แต่เมื่อผู้ใต้บังคับบัญชาถูกล้อม จึงต้องไปดูที่เกิดเหตุ ซึ่งต้องขอบคุณศาลที่ยกฟ้องตนด้วย

โจรขอนแก่นจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน 1 ปี จี้ร้านทอง-แบงก์ 5 ราย

จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน โจรขอนแก่นลงมือจี้ร้านทอง-ธนาคาร ปีเดียว 5 ราย ได้เงินสด 12.6 ล้านบาท ทองคำหนัก 206 บาท ตำรวจถึงทางตัน ไม่มีหลักฐาน-พยานสาวถึงตัว