ตามโจทก์ฟ้องสรุปว่า เมื่อวันที่ 21 ก.ค.2547 เวลากลางคืน จำเลยใช้อาวุธมีดปลายแหลมยาวประมาณ 6 นิ้ว แทงนายสุริยันต์ สายโรจน์ นักเรียนโรงเรียนจ่าทหารเรือ ที่หน้าอก จนนายสุริยันต์ถึงแก่ความตาย และยังใช้อาวุธมีดทำร้ายนายศักดิ์ดา โพธิ์เบี้ยศรี ได้รับบาดเจ็บ เหตุเกิดที่แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร กรุงเทพฯ จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลพิเคราะห์พยานโจทก์และผู้เสียหายรวม 3 ปาก เบิกความไปในทำนองเดียวกันว่า ก่อนเกิดเหตุได้ดื่มเบียร์ จากนั้นมีการพูดแซวผู้หญิงคนหนึ่ง ก่อนจะมีเรื่องชกต่อยกับคู่กรณีที่มีประมาณ 3 คน นานประมาณ 1 นาที โดยนายสุริยันต์ผู้ตายเข้ามาช่วย แล้วถูกแทงเสียชีวิต โดยไม่มีประจักษ์พยานเห็นเหตุการณ์ว่า ใครใช้อาวุธมีดแทงผู้ตาย ประกอบกับการถามค้านของทนายจำเลยเห็นว่า มีการดื่มเบียร์และสุราไปก่อนมีเรื่องชกต่อย จึงน่าจะทำให้พยานมีอาการมึนเมาอยู่บ้าง อีกทั้งผู้เสียหายไม่สามารถจดจำใบหน้าของจำเลยได้ ประกอบกับในที่เกิดเหตุมีแสงไฟสลัว เมื่อให้ผู้เสียหายและพยานชี้ตัวจำเลยในห้องพิจารณาคดี ไม่สามารถชี้ตัวจำเลยได้ เห็นว่าการชกต่อยมีลักษณะชุลมุน ใช้เวลาไม่นาน ย่อมมีอุปสรรคในการจดจำ พยานหลักฐานโจทก์ไม่มีประจักษ์พยานที่เห็นจำเลยแทงผู้ตาย จึงไม่อาจรับฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามฟ้อง จึงพิพากษายกฟ้อง

หน้า 11